ROZDZIAŁ 28

Po 20 minutach byliśmy na miejscu. Było ciemno. Czekaliśmy na znak od Harrego. Byłem w samochodzie z Lou i Liamem, Harry i Zayn mieli osobne auta. Harry dlatego, ze przewodził, a Zayn, dlatego, ze mnie wk*rwił i lepiej, żeby trzymał się z dala ode mnie.

Siedzieliśmy w ciszy. Słychać było nasze oddechy. Lekko bębniłem palcami o kierownicę. Byłem zniecierpliwiony. Kiedy wreszcie dostaniemy ten cholerny znaki i będziemy mogli ich rozwalić i będę mógł wrócić do domu, do Alice? Swoją drogą ciekawe, co teraz robi. Mam nadzieję, że Elka wprowadziła ją we wszystkie zasady. Zupełnie o tym zapomniałem. Nie było czasu. Jutro cały dzień mamy dla siebie. Jeden dzień w firmie chyba sobie beze mnie poradzą. Dobrze nam idzie i myślę na otwarciem galerii w innych miastach. To mogła być szansa.

Snułem plany na przyszłość, gdy przerwał mi dźwięk SMSa.

„Już się zbliżają. Idziemy.”

Cicho wysiedliśmy z auta.

Zebraliśmy się przy wielkim drzewie.

- Już zmierzają w naszą stronę. Chodźcie za mną – powiedział szeptem Harry.

Ruszyliśmy za nim.

Po kilku minutach wędrówki usłyszeliśmy kroki. To oni. Schowaliśmy się za drzewami.

Gdy byli 5 metrów przed nami wyszliśmy z ukrycia.

Zatrzymali się. Podeszliśmy do nich na odległość ok.1,5 metra.

- Cześć – powiedział Harry – Dziękujemy, ze przyjęliście nasze zaproszenie.

- Mieliśmy o czymś pogadać. Nie mamy wiele czasu, więc się streszczaj.

- A co, spieszycie się, żeby coś obrabować?

- Nawet jeśli co cię to obchodzi, na gliny nie pójdziesz, bo z tego co wiem tym samym się zajmujesz.

- Tyle, ze to nasz teren. Lepiej wynoście się stąd póki nie jest za późno.

- Możemy podzielić się terenem.

- Podzielić?! Ty sobie żartujesz?! To jest nasz teren i każdy, kto próbuje nas wygryźć źle kończy.

- Podejmiemy wyzwanie i spróbujemy was wygryźć..

- Z nami nie wygrasz.

- Zobaczymy.

Tom próbował uderzyć Harrego pięścią w twarz, lecz ten uchylił się.

- Sam tego chciałeś – powiedział Hazza.

Zaczęło się. Spojrzałem na mojego przeciwnika. Dłonie uformowały się w pięści. Pierwszy cios otrzymałem w ramię. Nie musiał długo czekać na mój ruch. Oberwał w policzek. Zrobił dwa kroki w tył, a ja omiotłem wzrokiem chłopaków. Chyba szybko pójdzie. Mój przeciwnik wykorzystał moją chwilę nieuwagi i uderzył mnie w twarz. Poczułem smak krwi. Rozwalił mi wargę. Co za …. Zdecydowanym ruchem wymierzyłem cios w klatkę piersiową. Nathan upadł. Dałem mu trochę czasu na dojście do siebie. Gdy próbował się podnieść kopnąłem go w piszczel. Wydał z siebie rozpaczliwy jęk. Gdy klęknąłem przy nim zobaczyłem w jego oczach strach. Właśnie o to nam chodziło.

- Zbieramy się – zawołał Harry.

Wymierzyłem lekki cios w twarz chłopaka i pobiegłem z chłopakami.

Szybko wsiedliśmy do samochodów i kierowaliśmy się do domu Zayna.

 WOW 2 tys wyświetleń!

Dziękuję bardzo.

Dziękuję za wszystkie komentarze dają mi niesmowitą motywację do pisania.

Jeśli czytacie to u góry po prawej stronie jest ankieta. Klik. :)

 Następny rozdział prawdopodobnie w poniedziałek.

Podoba się rozdział?