ROZDZIAŁ 29

Gdy już byliśmy u Zayna usiedliśmy na kanapie i fotelach.

Wtedy ujrzałem, że nie tylko ja ucierpiałem w walce. Liam miał rozcięty łuk brwiowy i wargę, Louis porządnego siniaka na policzku i pod okiem, Zayn rozcięty łuk brwiowy i siniaka pod okiem, a Harry tak jak ja rozciętą wargę.

- I jak poszło? – spytał Harry. – Po kolei opowiadajcie w jakim zostawiliście ich stanie. Zayn?

- Leżał z rozwalonym nosem trzymając się za brzuch.

- Ok, Louis?

- Również leżał. Poobijana twarz, boląca ręka i chyba gdy upadł zrobił coś sobie w kostkę.

- Dobrze. Niall?

- Leżał, rozcięta warga, poobijana twarz, dostał mocnego kopniaka w piszczel.

- Ok, Liam?

- Obita twarz, prawdopodobnie skręcona kostka, obity brzuch.

- Dobrze. Mój przeciwnik miał poobijaną twarz, coś z nogą, lekko obite ramię. Nieźle nam poszło – podsumował. – Mam nadzieję, że nie tkną już niczego w Londynie. Już późno. Ja się zbieram. Następna akcja za kilka dni. Mam już coś na oku, ale muszę zebrać więcej informacji. Jak coś to jesteśmy w kontakcie. Pa.

- Pa – odpowiedzieliśmy.

- Ja też będę się zbierał – powiedziałem wstając. Lou poszedł w moje ślady.

Zayn podniósł się i podszedł do mnie. Czego on ode mnie chce?

- Słuchaj – zaczął – bo ja chciałbym cię przeprosić za to wcześniej. Źle się wobec zachowałem. Przepraszam. Wybaczysz?

Był szczery. To widać.

- Jasne – uśmiechnąłem się. – Tylko już więcej tak nie rób.

- Ok.

Przytuliliśmy się po przyjacielsku.

- Musimy spadać. Pa – powiedziałem.

- Pa – odpowiedzieli Zayn i Liam, który chyba też się zbierał.

Jechaliśmy z Lou do domu. Była północ. Ja prowadziłem.

*Oczami Alice*

Pizze skończyłyśmy o 22.30.

- Ale się najadłam – powiedziałam do El.

- Ja też, która godzina?

- 22.30.

- Co?! Zaraz Niall i Louis tu będą! Musimy zrobić coś z tymi opakowaniami! – I znów wróciła wkurzająca El. Czy ona ma jakąś chorobę psychiczną, czy co? To jest nie do zniesienia. Musiałam zapanować nad nią.

- Spokojnie. Podrzemy kartony i wyrzucimy je do kosza, a na wierzch rzucimy inne śmieci.

- Może być.

Zrobiłyśmy tak. Otworzyłyśmy okna, aby się wywietrzyło. Znalazłam jakiś odświeżacz powietrza. El się tym zajęła. O 23.50 wszystko było gotowe.

Rozmawiałyśmy z Elką.

Kwadrans po północy usłyszałyśmy szmer pod drzwiami.

Poszłyśmy zobaczyć kto to. 

I co? Podoba się?

No ten zapomniałam wcześniej. Życzę Wam wesołego po świętach ;).

Następny rozdziałek w sobotę, bo jutro powinnam się uczyć, chociaż znając życie nie będzie mi się chciało, w tygodniu to nie ma czasu, a piątki mam zarezerwowane na spotkania ze znajomymi. 

Sześć dni do szkoły, a potem ponad tydzień wolnego ;).