Rozdział 8

- Hej maleńka, ale seksi wyglądasz – powiedział jakiś głos z tyłu mnie.

Postać przemknęła się obok i stanęła naprzeciwko mnie. Niall? Jego głos nie brzmiał jak wcześniej.

Spojrzałam na niego jak na idiotę.

- Ok, chciałem zażartować, ale najwidoczniej nie masz nastroju. Masz dwie możliwości do wyboru. Śpisz ze mną lub sama. Co wybierasz?

- Sama – chłopak udał, że posmutniał.

- No to chodź - zaprowadził mnie do sypialni z dwoma pojedynczymi łóżkami. – Wybierz, które chcesz.

Wybrałam to naprzeciwko wejścia.

- Ok, to się rozgość, a ja zaraz przyniosę kołdry.

Rozejrzałam się po pokoju. Na ścianach nie było żadnych zdjęć. Przy wejściu po prawej stronie była szafa, a po lewej drugie łóżko i okno, a naprzeciwko okna telewizor.

Niall wrócił do pokoju niosąc dwie kołdry i dwie poduszki, Rzucił mi jeden komplet.

- Proszę – powiedział i zaczął rozkładać się na drugim łóżku.

- Wybrałam opcję śpię sama – powiedziałam.

- Wiem, przecież śpisz sama, masz oddzielne łóżko.

To on chciał spać ze mną w jednym łóżku?! Przecież on mnie w ogóle nie zna, przynajmniej tak mi się wydaje. Nie zauważyłam, żeby ktoś mnie ostatnio śledził, poza tym nie mógł wiedzieć, że będę chciała do schwytać. Nie rozumiem samej siebie. Dlatego, że chciałam odegrać bohaterkę przyszło mi zapłacić cenę tymczasowej wolności.

- Już późno. Na pewno jesteś zmęczona, ja zresztą też – powiedział Niall. – Dobranoc.

- Dobranoc odpowiedziałam wchodząc pod kołdrę.

Niall zgasił światło i też wślizgnął się do łóżka.

Byłam tak zmęczona, że mimo to, że on był w tym samym pomieszczeniu momentalnie zasnęłam.

Otworzyłam oczy, promienie wiosennego słońca wpadały do pokoju. Nialla nie było w łóżku, pomyślałam, że pewnie poszedł się umyć lub zjeść śniadanie. Poszłam do toalety się ogarnąć. Chlapnęłam woda w twarz jak zawsze, aby móc zmierzyć się z rzeczywistością.

Zeszłam na dół.

- Niall, gdzie jesteś?

Z kuchni doszedł do mnie huk.

Udałam się w tamtą stronę.

 3 komentarze = następny rozdział