ROZDZIAŁ 18

Włącz  

*Oczami Niall’a*

Czyżby Alice chciałaby coś zasugerować tym filmem? Tam jest dokładnie tak jak teraz w moim życiu. Karany chłopak zakochuje się w porządnej dziewczynie z wzajemnością. Ciekawe, czy Alice też coś do mnie czuje.

Gdy film się skończył objąłem dziewczynę siedzącą obok mnie i spytałem nie patrząc na nią.

- Co sądzisz o tym filmie?

- Był piękny i wzruszający, a ty?

- Uważam tak samo – odważyłem się na nią spojrzeć. – Bo wiesz, ja się w tobie zakochałem.

Alice spuściła wzrok. Zły znak. Najwyraźniej nie odwzajemniała moich uczuć. Zawaliłem.

- Sorry… - odezwałem się cicho i poszedłem do sypialni.

Jestem deblilem, myślałem, że ona coś do mnie czuje, że mogę z nią być, a tu nic. Zjebałam sprawę, mogłem się powstrzymać, ale nie da się cofnąć czasu, trzeba iść dalej. Co się stało to już się nie odstanie.

*Oczami Alice*

Poszłam do pokoju, w którym spałam dwie noce temu. Musiałam ogarnąć wszystko w głowie. Miałam straszny mętlik. Odwzajemniałam uczucie Nialla. Ale nie wiem, czy powinnam mu to powiedzieć. Przez około godzinę rozważałam wszystkie za i przeciw. W pewnym momencie ktoś zapukał do drzwi, domyśliłam się, ze był to Niall.

- Proszę – powiedziałam.

Niall wszedł i usiadł obok mnie.

- Alice, ja bardzo cię przepraszam, nie powinienem tego mówić, wiem, że mnie nie kochasz. Możemy zachowywać się tak, jakbym tego nie powiedział?

- Nie – zrobiłam krótki przerywnik. – Nie chodzi o to, że cię nie kocham, bo jest to nieprawda, tylko o to, że się boję.

- Czego się boisz? Mnie?

- Nie, boję się, że gdy już będziemy razem nic nie będzie takie jak wcześniej.

- Nie bój się, zasmakuj życia. Bez ryzyka nie ma zabawy. Pamiętaj, zawsze będziesz mogła się wycofać. To co?

Zastanowiłam się przez chwilę. W końcu spojrzałam w jego niebieskie oczęta. Które były pełne miłości. To  rozwiało wszelkie moje wątpliwości.

- Też cię kocham. Niall.

Chłopak złączył nasze usta w namiętnym pocałunku.

I co?