ROZDZIAŁ 12

- Chcesz się czegoś napić? – spytałam Perrie przerywając jej opowieść o romansie jakiejś aktorki. Spojrzała na mnie dziwnie, wybita z rytmu i odpowiedziała.

- Tak, poproszę.

- Sok, cola, czy może coś mocniejszego?

- Colę, jeśli można.

- Ok, poczekaj, zaraz wrócę.

Zeszłam na dół, co prawda nie chciało mi się pić, ale chciałam uwolnić się od nieustannie trajkoczącej Perrie, a przede wszystkim chciałam dowiedzieć się o czy rozmawiają Zayn i Niall.

- Mam nadzieję, że ta dziwka nie wyda nas na policji – to był głos Zayna.

- Proszę cię, nie mów tak o niej, nie znasz jej, nie wiesz jaka ona jest.

- A ty niby wiesz? Dziwię się, że pozwoliłeś jej u ciebie zamieszkać.

- Wczoraj jakoś nie widziałeś innej możliwości.

- Widziałem, ale mnie powstrzymałeś, więc teraz musisz jej pilnować. Tylko pamiętaj, jeśli psy zaczną węszyć to znajdę ją i zabiję i nikt mnie nie powstrzyma. Jasne?

- Spokojnie, mam ja cały czas na oku.

Zeszłam ze schodów. Chłopacy zamilkli. Zayn odezwał się ponuro.

- Nie masz nic do roboty, tylko w kuchni siedzieć?

Nic nie odpowiedziałam, postanowiłam to ignorować, może znudzi mu się. Ktoś szarpnął mnie za ramię, obrócił mnie, był to Zayn.

- Jak się pytam to odpowiedz.

- Po prostu zachciało nam się pić i przyszłam po colę – odpowiedziałam.

- No, i nie można było tak od razu?

Zayn powrócił na kanapę, a ja na górę do trajkoczącej Perrie.

Podałam jej colę, ona zaczęła znowu opowiadać, a ja wróciłam do moich myśli, zastanawiałam się nad tym co mówił Zayn do Nialla.

Czy on naprawdę byłby zdolny mnie zabić? Co prawda jest niemiły i oschły, ale nie wiem, czy byłby w stanie zabić.

Lecz jednego jestem pewna, nie będę wystawiać go na próbę.

Hejka.

Na następny rozdział trochę poczekacie, bo mam pomysł na następne opowiadanie. Nie będzie związane z 1D, tylko z kimś innym. 

Pa pa :*